6 Temmuz 2010 Salı

kem küm

Zamanın aynası olsaydı,
gelecek zamana,
şimdiki zamanı tutardık
yalanların saflarını tutanlarına inat
belkide yeniden döllenecek mazeretler
belkıde
çağresizliğini pazara çıkartacak
kimbilir
faturayı da kadere...

4 Temmuz 2010 Pazar

garip

Ayyuka çıkmış riyalar
seçimlerimin ötesinde
ürkek ama meraklı
eksik bir kadın
sokakları karışık
beyazlar içinde
yeşil tadında
yarım kalan bir kadın...

vakit

Cesur ve delikanlı gözükmesemde;
korkmadım insanlardan,
karanlıktan ve yalnız kalmaktan...
konuşulanların hep ilk anlamı vardı kafamda....
yaklaştığım gibi de tepkiler aldım..
şanslı mıydım?..
degildim aslında..
Sadece şansızlıklarımı abartacak kadar vaktim yoktu..

1 Haziran 2010 Salı

galiba

Suratımda tanımadığım ellerden kalan izler
çirkinleştiriyor beni
biraz kırmızı
biraz yeşil kararında.
Gözümdeki yüksek duvarlar
tanımadığım yüzlerden kalan...
Baktığım her kadında
aynı renk
içtiğim her yudumda
hep aynı tat
ama bilmiyorum
kimden kalan.

15 Mayıs 2010 Cumartesi

orta şekerli

Ceplerinizi boşaltın gölgeler,
ben birşey gördüm.
Siyah beyaz bir kadın,
son baktığım sokak fotoğrafında.
Baktığı yer başka,
gördüğü şey çok başka.
Benim melez ruhum,
Tanrı'ya inat
dimdik ayakta.

1 Mayıs 2010 Cumartesi

suret

Sanki gökyüzünün en eski parçası
bir hikayenin kahramanı
şımarık kız çocuğu gibi
ne ıslak ne de kuru
kim bu rüyamdaki momol
adı kuyruklu,
soyadı yalan...

1 Nisan 2010 Perşembe

:)

Yılların deseni avucumda
hareket ediyor yaptıklarım
kendi derinliğini kavrayarak.
Kırmızı, yeşil, mavi yok aslında
Belki de şimdiki zaman tutsaklığı,
Belki de güzele uyanmak her dokunuşta.

30 Mart 2010 Salı

Gene ve yine bir otobüs camı...

Bu defa yolculuk geçmişle gelecek arasında bir yerlerde...Şu an’da, mı yoksa dün’de mi, yada gele(meye)cekte mi bilinmez..."en çok"larımı düşünüyorum gene nedenim olmadan...en çok neyi sevdim, en çok neye ağladım, en çok neye güldüm, en çok neyi unuttum.... çocukluğumun masum hayallerini,sevgilerini, hüzünlerini, kahkahalarını düşünüyorum ve her seferinde baştan başa sevdalanıyorum kıra-döke,kırıla-döküle yaşadığım ömrüme...

Aklımın odalarını dolaşıyorum iki de bir..bazen tökezliyorum, bazen durup dinleniyorum ama kaçmıyorum hiçbir kapının ardından artık. Galiba büyümüşüm... çocukluğum eski bir masal, simsiyah bir gökyüzünün altında rengarenk kalmayı başarabilen...Hiç sinen, korkan, saklanan,pusan bir çocuk olmadım. İsteseydim de başaramazdım herhalde. Hep palaz bir çocuktum ve palas- pandıras yaşadım yaşamam gereken her şeyi...çok sevmedim belki , çok da sevilmedim ama o zamanlarda umursamazdım sevgiyi...benim için resmi törenlerde oynanan bir oyunun ezberiydi"sevilmek"...en önde yürüyen çocukların oynadığı... hani o milli bayramların meşhur geçit törenlerinde bize çocukluğumuzu unuttururcasına disipline edilen yürüyüşler vardı ya. Öğretmenlerimizin gögüs kabartma günleri...benimse aklım bi karış havada, disiplinsizliğim son noktasındaydı, o sıkıcı günlerin en beklenmedik anında,en önde yürürken, en sert bakıştan sıyrılıp tüm korteje "beni seven arkamdan gelsin" diye bağırmak...hatta saçının çekilmesini göze alarak..."beni seven arkamdan gelsin"....Bunca zaman sonunda büyümüşken ve her şeyi büyütmüşken yüreğimde nerden geldiyse aklıma........

Çok büyüdüm ben tüm takvimler eskirken,önce saçlarım uzadı, sonra saçlarım beyazlamaya başladı, önce aklım büyüdü, sonra aklım çok daha karıştı, önce yüreğim büyüdü,sonra yüreğim gögüs kafesime dar geldi. Önce Yalnızlığı sevdim,sonra hep yalnız kaldım.... hayallerim büyüdü bir de hatta gökyüzüne kavuştu kendi yanlızlıklarında...ben hayallerimin ardından baka kalmışken gökyüzüme karanlık bi kuyunun girdaplarına düştüm, kolum kanadım kırılmışcasına..önümde karanlık uzak bir yol var şimdilerde...gelecek faili meçhulde...

Ben gene tek başıma, gene aklım bi karış havada, gene disiplinsizim...korkmuyorum ve kimselerede yaranmaya uğraşmıyorum gene, aklımda ise çocukluğumun o oyunu...

Adımladığın karanlıktan döndürmek için beni ya da çarpmamak için yalnızlık duvarına "beni seven arkamdan gelsin"... gelmese de yüreğini göndersin....
Bir iç mektuptu gene bu yazdıklarım, tüm sorularımda kendime idi,tüm cevaplarımda kendimde... tüm söylendiklerimde bendim tüm söylenenler de...Göndereni de bendim, "Sayın" diye başlayan ibaresi de ben, mührü de... Yazdıklarım da bendim, okudukları da...

30 Ocak 2010 Cumartesi

eskimiş

Her sıfat yetersiz bir duruş,
benim duruşuma.
Tıpkı eskiden olduğu gibi
bir karanlık çıkmaz
benim kimliksizliğim
yüzümün yarısından kalan.
Tıpkı eskiden olduğu gibi
benim cahil bakışlarım
gri gözlüklerimden kalan.

...

Yıldızlara ateş açtım.
Bensiz bakışlarını çaldılar diye.
Her birini azarladım,
topladım teker teker
kendime sakladım.
Gördün mü beni?

iz

Uyumuş hayaller içinde
bir kadeh şarap uyuşukluğu,
sendeki titreyişler.
belkide gündüz korkusu
akşamdan kalma.
Sensiz bensiz sevişmeler
bir o kadar ruhsuz
bir o kadar renksiz
bekliyorum
bir virgül,bir nokta
mühürlü dudaklarından
kimin umrundaki...